Fr. Manuel Feijoo: un regalo para la música gallega.

el

El pasado lunes, 14 de mayo, a las 20:15h, el Centro cultural ‘Marcos Valcárcel’ acogió la presentación del tercer recopilatorio de la obra de Fray Manuel Feijóo.

Manuel Feijoo nació en Mundil, Cartelle, y fue el fundador del Orfeón Terra a Nosa, de Santiago; hijo predilecto de Cartelle; adoptivo de Compostela y fue distinguido con la Medalla de Galicia y la Medalla al Mérito Musical.

Fallecido el 18 de octubre de 1992, recorrió con el Orfeón casi toda Europa, logrando alcanzar siempre un gran éxito. En 1983, interpretó en la Basílica de San Pedro la Misa Galega, por la que recibió, al final, la felicitación de Juan Pablo II.

“Se me preguntas cál foi a maior influencia do Padre Manuel Feijoo sobre as xentes que o arrodeaban no seu labor compositor e de difusión da música galega, concretamente sobre os membros do seu Orfeón Terra a Nosa, direiche que o seu auténtico e maior valor foi crear ó seu carón un grupo humano que foi quen de sentirse e perdurar daquela e até agora como xente unida, desinteresada, solidaria, “harmonizada”, con vencellos irrompibles, leda, fraterna, admiradora de san Francisco e os seus, saudosa da alegría e sana rexouba que borbollaba de cote no P. Manuel Feijoo”.

“ Feijoo sempre destacou polo seu talante ecuménico, capacidad de achegamento, conquista  e cercanía: para el toda a súa vida e labor foron un continuo Cántico das Criaturas, mesmo da írmá morte, cando “tivo que pasar o mar da Marola” cantando aquel seu “Adiós, miña terra”: ver senón esas dúas partituras no último volume que acabamos de publicar”. 

“Os tres volumes levan cadansúa cor. O primeiro, a cor verde de Galicia; o segundo a cor marrón de franciscano: neste volume van a sinxeleza, humildade e ledicia das panxoliñase outros cantos de berce, que lle acadaron ó Padre Manuel Feijoo e ó seu Orfeón o título de “ embaixadores do Nadal galego”;e o teceiro leva a cor lila-morada, que é a cor das teas dos estoxos, que neste caso garda a xoia dunha música oculta e insospeitada a partir de textos sobranceiros dos nosos poetas do Rexurdimento en adiante.”